د خوشحال خان خټک بابا په طرحې يو غزل

"د صبا باده ګزر په چمن بيا کړه"
معطره رالــــه بيا ټولــه فضا کړه

پوئ له نه ومه د مينې په خوند ياره
چې بېلتون راله په مخ څپېړه را کړه

د يار غم غلطـــولــو تـه مې پرېږده
ساقــي راوړه نن جامونه راله راکړه

کـــه دعوٰى د بهادرۍ کوم صادق يم
توره شپه د بېلتانه مې چې سبا کړه

ولې ترس دې په زړګي کښې راله نشته
چـــې دې مــا بانـــدې د ظلم انتها کړه

چې څوک مونږ جدا کوي اے زما ربـه!
په عمرونــه يې له خپل ياره جدا کړه

که دې لار د عاشقۍ وي خطا کـړي
د ټيــري کلـــي وقارؔ دې رهنما کړه.
وقارالدین وقارؔ