خټک نامه

کۀ ګل فرېبو ئې سنګسار کړۀ احساسات پۀ کاڼو بیا هم شیشه خلک مئین دي څومره زیات پۀ کاڼو د جنګ زپلو ککرو نه به خپل ځان پټوي یقین مې شته دے چې راځي به دا حالات پۀ کاڼو ځان د یاقوت پۀ ت...

چې اندازه يې د مجلَس واخسته خـپله خـبره يې واپـس واخسته خداے به دې بوځي فریښتو مقام ته کــه بـد دعـا دې د هـوَس واخسته خـپله ذاتــي بلا خـفـه شــوه رانه چې مې بلا د خپل اولس ...

بهر ژوندے يم او دننه  مړ  يم څوک راته اوتړئ دا زنه مړ يم که راغلو وخت درته لوګے به شمه په کاڼو بوټو دې وطنه مړ يم د سياست دوکانداري که کوئ راشئ که څوک کوئ غندنه مړ يم احساس وژلے ...

نۀ يې پۀ زهرو پېرزو کېږم او نۀ شات راکوي بس يـو سړے دى محبت، لۀ ځانه زيات راکوي زۀ دې د ستـرګـو پـۀ لېدو، بلې دنيا تـه ځمـه مـا تـه زمـا د زنـدګـۍ، خـواږۀ لـمـحات راکوي کوم يو...

د خوشالۍ يـــوه نغمــه ده انسان په غم کښې ډوبه يـو ټپه ده انسان چې لا تر اوسه چا حل کړي نـۀ ده داسې پېچلــي معمــه ده انسان قدم پــه زمکــه فکر لوړ تر آسمان د قدرت لــــوئې م...

عشق به وي داسې قهر داسې عذاب نۀ وم خبر زۀ به شم داسې تباه داسې خراب نۀ وم خبر چې سترګې هم داسې بدلېږي راته پته نۀ وه چې رنګ به هم اړوي داسې ګلاب نۀ وم خبر زۀ به خپل ضد ته داسې سر کې...

درده! راشه پۀ قراره مشوره ده تۀ  به روغ شې بې د یاره؟  مشوره ده د کعبې د جوړاولو کار که کړې شې د یو خوږ زړګي دپاره مشوره ده هسې ګټه د دې قام پۀ مرګ کښې څۀ ده؟ څۀ خو وایه اے ســلاره!  ...

ژوند د مرګ ضد دے،  ژوند یوه معمه ده، ژوند د یو سړي د فعالیتو او د پېښو تاریخ دے، ژوند پۀ ظاهره یو حقیقت دے خو پۀ باطن کښې افسانوي رنګ هم لري،  ژوند یو کتاب دے،  چې دغه کتاب به پۀ م...

قافیه د منظومې شاعرۍ روح دے او د قافيې پۀ اساس د شعر ښکلا ولاړه وي.  د ردیف حق خو ډېر کم لیکوالان ادا کوي خو ورسره ورسره ځینې قافیې هم غلطې مستعمل شوے دي او له نوره هم لاره ورته ...

د دنیا پۀ شغل مسته سینه چـاکه تۀ و ماته ګوته څۀ نیسې کاواکـه مــا چې دومره ډېر باورکا پۀ خوبانو همـګي وینه مې څکه د زړۀ خـوراکه چې لمنې د پرادو همېش رانیسي خداے دے نۀ کاندي ل...

هغه زاړۀ رقابتونه او وګمې د وجود چه راته یاد شي نو ماتېږي مې حصې د وجود دلته مات شوے دے ړنګ شوے دے پۀ تشه خولګۍ ارمانه بېرته زمزمه کړه څو نغمې د وجود د هجر دشتې پرېکول صنمې ټوق...

راته ګرانه شوله ګرانه نا ننا نا بی له تا نه وه جانانه نا ننا نا    کږلیچونو کې راګیرو ماښامونو زلفې زلفې ځم له ځانه نا ننا نا    بنیادم په بندیزونو کې بندي دی د بندونو بندیوا...

د احساساتو ائینه غزل دے د باطن نغده تماشه غزل دے د پاک پیجؤ ریشتیني خوب لیدل دي د رسالت یوه حصه غزل دے مینه د ژوند د شعر مصرعه ده فقط انسان پۀ خپل ذات کې پوره غزل دے دا چې پۀ سترک...

تقوا پۀ خپل وجود کښې پۀ عذاب راټولـوم انجام تـه سببونه د ثـــــــواب راټــــولوم پۀ زمکه د ادب د خیال پـــــــرواز ادا کوم خیالات خوارۀ وارۀ د هــر یـو باب راټـولوم احسا...

تا پســـې ريــښتيـــا لـــيـــونـــے شــــــوے دے راشـــــــه کنــــه بيـا ليــــونــــــے شـــــوے دے هغــه معــــزّز وو پـــه ټول کــلـــي کښــــې مينــې کــ...

نۀ په ښائست نۀ په ښکلا مئين يم زۀ پـه خلـوص او پـه وفـا مئين يــم ما بې له مينې بل څۀ کړي نـۀ دي لـــــه ابتـــدا تــر انتهـــا مئين يم د سپېلنو په شان لوګے به شم ترې په غنم رنګ ...

غمژن زړګے رالــه خــوشال کــــه کنــــه دا تــــورې زلفې رالـــه ټال کـــه کنـــه چې د زړګي په باغ مې هم سپرلے شي راتــــه عـــطا دې خپل وصـــال که کنه تمامي شپـــۀ چې ژ...

"د صبا باده ګزر په چمن بيا کړه" معطره رالــــه بيا ټولــه فضا کړه پوئ له نه ومه د مينې په خوند ياره چې بېلتون راله په مخ څپېړه را کړه د يار غم غلطـــولــو تـه مې پرېږده ساقــي ر...

تــــۀ نيازمينــــه ناز پـــروره د خپل پلار پـــه دولت غـــره خوشالو کښې دې ژوندون دے يـــــې د غـم نـــه ناخبــره زمونـــږ ژوند پــه غم لړلے د غربت پـــه تار پېــرلــ...

حمزه سفر که د حجاز وي نو هم زۀ د پښتون د قافلو سره ځم حمزه بابا عقل مې وائي پښتو ماته که آشنا له ورشه زړۀ مې پښتون دے بې پښتو خبرې چرته مني غني خان لويه خدايه تۀ خو ګورې دغه حال د...

نۀ يې کلے را معلوم دے نۀ يې قام بس دا زړۀ دے رانـــه وړے يو ګلفام محبت کښې ژړا يوه دوه ورځې نۀ وي کــه مئين شـوې نو ژرېږے بـــه مدام چــې آغاز د مينې دومـره خطــرناک دے خداے خب...

مـــا پــه مثال لکـــه پتنګ وګڼه تۀ دې د شمعې غوندې رنګ وګڼه که مې کوثر شولو نصيب د دېدن بيا مې شهيد د عشق په ننګ وګڼه زمکــــه بستر وي لېونو ته مدام زړګيـــه تۀ يې هم پالنګ و...

ډیوې درته د سترګو بلېدې تۀ ګډېدې خاموشه ارزوګانې تخنېدې تۀ ګډېدې سنګار وې داسې رنګ چې خاپېرئ دې شرمولې جذبې درته د مینې کړېدې تۀ ګډېدې مستان دې زنګېدل د اداګانو موسیقئ ته ...

هم ې شراب دې خولۀ کې، هم ترینه توبې وباسي داسې څوک نشته، چې دا شیخ لۀ میکدې وباسي؟ احرام چې اوتړې، تصویر به د کعبې وباسي دا بعضې خلق صرف دي لره جامې وباسي کۀ چرې مړ ووم، نو دښم...

پرېږده چې لوظونه د دروغو دې رېښتيا کړم تۀ راته سبا سبا کوه ، زه به بیګا کړم توان لرمه دا چې د ماضي نه خراج واخلم زه به پخوانی شمه ، ستا مينه به پخلا کړم ستا د تصور دا خاموشي به کړ...

کۀ تور پېکے دَ سړي خوښ شي نو دا بده  ده څۀ ؟ کۀ سور بنګړے دَ سړي خوښ شي نو دا بده ده څۀ ؟ قسم پۀ خدائے دَ سړي خوښه پۀ خپل وس کښې نۀ وي قسم پۀ خدائے دَ سړي خوښ شي ، نو دا بده ده څۀ نۀ ! نو پ...

کلي د  خانـانـو وو  ښـارونـه  د  سېټانو  شول دوه  ګـزه  قبرونه  دي  هغـه  د غـریبانو  شول څنګ کښې د جانان چې د جنت غوندې وختونه وو څـۀ  د رقیبانو  شول او څۀ د ریبارانـو  شـو...

د ستا په ســـــر باله سرونو ســــــــــره لــــوبې وشوې زما د چم د ضميــرونو ســــــــــره لــــــــوبـــې وشوې راتلونکې وخت به دې تحريک ته چې کوم نام ورکوي د مرګ نه پس ...