غزل

کۀ ګل فرېبو ئې سنګسار کړۀ احساسات پۀ کاڼو
بیا هم شیشه خلک مئین دي څومره زیات پۀ کاڼو

د جنګ زپلو ککرو نه به خپل ځان پټوي
یقین مې شته دے چې راځي به دا حالات پۀ کاڼو

ځان د یاقوت پۀ تله مۀ تله  لونګ جانانه
دا نصیب خوار دې بدلوي ځانله اوقات پۀ کاڼو

رنګ او خوئي دواړه د دلــبرو  پر ،  پاپۍ د طاوس
خوږې خبرې مټاک زړونه لکه شات پۀ کاڼو

د ایمان تار مې د پردۍ تسبې  محتاجه نۀ دے
څۀ کاڼے نۀ یم چې به غواړمه  نجات پۀ کاڼو

د پښتون قام د بربادۍ لنډه قیصه دومره ده
نیم ئې حجره پۀ کاڼو ولي نیم جمات پۀ کاڼو

د سنګ تراش فکر  د سخن امتحان اخلمه
دیداره ازمایمه نن خپل کرامات پۀ کاڼو

ډاکټر دیدار یوسفزے